Branislav Nušić

Branislav Nusic

Branislav Nušić, velikan srpske književnosti i najpoznatiji srpski komediograf, rođen je kao Alkibijad Nuša 1864. godine u Beogradu, u cincarskoj porodici. Detinjstvo je proveo u Smederevu gde se porodica ubrzo po njegovom rođenju preselila zbog finansijskih neprilika.
U gradu svog detinjstva završio je osnovnu školu i prva dva razreda gimnazije, a više razrede gimnazije u Beogradu gde je i maturirao. Postavši punoletan, zvanično menja svoje ime u Branislav Nušić.
Studije prava započinje na Univerzitetu u Gracu, ali se zbog nedostatka finansijskih sredstava tamo zadržava svega godinu dana. Školovanje nastavlja na beogradskoj Velikoj školi gde je i diplomirao pravne nauke 1884. godine.
Učesnik je kratkog Srpsko-bugarskog rata iz 1885. godine.
Zbog satirične pesme Dva raba objavljene u „Dnevnom listu” 1887, osuđen je na dve godine zatvorske kazne. Zahvaljujući očevoj pomoći, iz zatvora u Požarevcu pušten je posle godinu dana.
Desetogodišnju diplomatsku karijeru započinje 1889. godine, kao pisar u Bitolju, a završava kao vicekonzul u Konzulatu Kraljevine Srbije u Prištini. Službovao je i u Serezu, Solunu, Skoplju.
U Beograd se vraća 1900. kada je postavljen za sekretara Ministarstva prosvete. Nakon toga postaje dramaturg Narodnog pozorišta, a 1904. imenovan je za upravnika Srpskog narodnog pozorišta u Novom Sadu. Na ovoj poziciji zadržao se godinu dana.
Po povratku u Beograd, počinje da se bavi novinarstvom. Jedan je od prvih saradnika „Politike”, gde odmah po osnivanju lista počinje da uređuje rubriku Iz beogradskog života. Zanimljivo je da je na njegovo insistiranje, a pošto mu se učinilo da je tema rubrike i suviše uska, otvorena nova rubrika pod nazivom Sve je to već jednom bilo. Nušić je svoje tekstove za ovu rubriku pisao pod pseudonimom jevrejskog mudraca Bena Akibe, koji je autor ove krilatice.
U zimu 1912. godine postavljen je za prvog okružnog načelnika Bitolja. Odatle se posle godinu dana seli u Skoplje gde je organizovao pozorište i bio na njegovom čelu do 1915.
Iz Skoplja se zajedno sa srpskom vojskom povlači preko Albanije na Krf, a zatim do kraja Velikog rata boravi u Italiji, Francuskoj i Švajcarskoj, obavljajući razne državničke poslove, među kojima i sekretara Narodne skupštine.
Nakon rata, 1919. godine, postavljen je za prvog upravnika Umetničkog odeljenja Ministarstva prosvete. Na ovoj poziciji ostaje sve do 1923. godine kada biva imenovan za upravnika Narodnog pozorišta u Sarajevu. U Beograd se vraća 1927. godine.
Za redovnog člana Srpske kraljevske akademije izabran je 1933. godine.
Autor je najznačajnijeg predratnog udžbenika retorike u Srbiji (1934) a dao je i važan doprinos razvoju srpske fotografije. Dobitnik je mnogobrojnih odlikovanja, među kojima su i Ordeni Svetog Save i Belog orla.
Preminuo je u januaru 1938. godine od posledica plućnog edema. Ostalo je zabeleženo da je toga dana fasada zgrade Narodnog pozorišta u Beogradu bila uvijena u crno platno. Sahranjen je na beogradskom Novom groblju.

Komedije 1 by Branislav Nusic

Komedije I

Scroll to Top